با طنزی زیبا به مسائل اجتماعی عصر خود پرداخته...جالب این جاست که می توان مضمون این شعر

را در جامعه ی امروزی نیز دید.(امیدوارم از خوندنش لذت ببرین)

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت         مست گفت ای دوست این پیزاهن است افسار نیست

گفت مستی زان سبب افتان و خیزان می روی     گفت جرم راه رفتن نیست ره هموار نیست

گفت می باید تو را تا خانه ی قاضی برم              گفت رو صبح ای قاضی نیمه شب بیدار نیست

گفت نزدیک است والی را سرای انجا شویم         گفت والی از کجا در خانه ی خمار نیست 

گفت داروغه را گوییم در مسجد بخواب                گفت مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست

گفت دیناری بده پنهان و خود را وارهان                گفت کار شرع کار درهم و دینار نیست

گفت از بهر غرامت جامه ات بیرون کنم                 گفت پوسیدست جز نقشی ز پود و تار نیست

گفت اگه نیستی کز سر درافتادت کلاه                 گفت در سر عقل باید بی کلاهی عار نیست

گفت می بسیار خوردی زان چنین بی خود شدی  گفت ای بیهوده گو حرف کم و بسیار نیست

گفت باید حد زند هشیار مردم مست را                گفت هشیاری بیار اینجا کسی هشیار نیست